ಬೆಂಗಳೂರುನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ವಿವಾದವಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ನ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಗಳ ಬಳಕೆ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದೆ. ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಂಡ ತನಗೆ ಫಿಂಗರ್ ಚಿಪ್ಸ್, ಮಾಂಸದೂಟ ಹಾಗೂ ಇಷ್ಟದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆರೋಪದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪತ್ನಿಯೊಬ್ಬರು 498ಎ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದು, ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಎಂ. ನಾಗಪ್ರಸನ್ನ ಅವರು ಕಾನೂನಿನ ದುರುಪಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.
ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಕಿರುಕುಳ, ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ 498ಎ ಕಾನೂನು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾನೂನಿನ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನಿನ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಅದರ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಕಾನೂನನ್ನು ನಿಜವಾದ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಬಳಸಬೇಕೇ ಹೊರತು, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಸಮಾಧಾನ ಅಥವಾ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಸಾಧನವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಬಾರದು.
ಸುಳ್ಳು ಅಥವಾ ಅತಿರಂಜಿತ ಆರೋಪಗಳು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನವನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವನ ಕುಟುಂಬ, ಉದ್ಯೋಗ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೂ ಹಾಳು ಮಾಡಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪತಿಗೆ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವುದು, ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕರಣದ ಪರಿಣಾಮ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಕಾನೂನಿನ ದುರುಪಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಾನಿ ಎಂದರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರ ದೂರಿನ ಮೇಲಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನಂಬಿಕೆ ಕುಗ್ಗುವುದು. ಕೆಲವು ದುರುಪಯೋಗದ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಆಧಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ದೂರುಗಳನ್ನೂ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆದರೆ, ಅದರ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವನ್ನು ನಿಜವಾದ ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯರೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೂರನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಮೊದಲು ಅದರ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಕೂಡ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರ, ಸಂದರ್ಭ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಮತೋಲನದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕಾನೂನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಬೇಕು; ಅದು ಲಿಂಗಾಧಾರಿತ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಸಾಧನವಾಗಬಾರದು.
ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ ಪರಿಚ್ಛೇದ 14 ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು, ಪರಿಚ್ಛೇದ 21 ಘನತೆಯಿಂದ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೂ ಖಾತರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯಾಗಲಿ, ಪುರುಷನಾಗಲಿ, ಯಾರ ಮೇಲಾದರೂ ಆಧಾರರಹಿತ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಆರೋಪಗಳು ಅವರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾನೂನಿನ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಸಮಾಜವು ಮಹಿಳೆಯರ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವಂತೆಯೂ ಇರಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ನಿರಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ನ್ಯಾಯ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ಗೆಲುವಲ್ಲ; ಸತ್ಯದ ಗೆಲುವು. ಕಾನೂನು ನ್ಯಾಯದ ಆಯುಧವಾಗಿರಬೇಕು, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಬಾರದು. ಇದೇ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಕಾನೂನು ಆಡಳಿತದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ.